Prof. Krzysztof Nawotka jest jednym z ośmiu laureatów czwartej edycji organizowanego przez Fundację na rzecz Nauki Polskiej konkursu: Międzynarodowe Projekty Doktoranckie. Celem programu Międzynarodowe Projekty Doktoranckie Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej jest podniesienie poziomu prac badawczych prowadzonych przez młodych naukowców w okresie przygotowywania przez nich rozpraw doktorskich oraz zintensyfikowanie współpracy międzynarodowej polskich uczonych. Jest współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.
Uniwersytet Wrocławski i FNP podpiszą umowę w sierpniu, a w październiku zostanie ogłoszony międzynarodowy konkurs dla doktorantów, chcących wziąć udział w projekcie profesora Nawotki. Kandydaci będą musieli wykazać się poważnymi zainteresowaniami naukowymi, znajomością języków nowożytnych i starożytnych oraz gotowością do pracy w zespołach międzynarodowych. Poprowadzą badania cywilizacji istniejących od IV wieku p.n.e. do późnej starożytności na obszarze, gdzie dominowała kultura grecka, ale duże były również wpływy Persów i Rzymian.
– Innowacyjność mojego projektu zasadza się na multidyscyplinarnym podejściu do badań nad starożytnością klasyczną. W Polsce są one tradycyjnie przypisane wąskim dyscyplinom: historii starożytnej, filologii klasycznej, archeologii śródziemnomorskiej. Mój projekt przekracza bariery dyscyplin i ma skłonić doktorantów do nowego spojrzenia na bardzo tradycyjną dyscyplinę badawczą – mówi prof. Nawotka.
Przez dwa lata we Wrocławiu i w Liverpoolu pod okiem dwóch promotorów- z Polski i Wielkiej Brytanii każda z 15 zakwalifikowanych osób będzie pracować nad swoimi badaniami. Grant, który otrzyma to miesięcznie 3 tysiące złotych podczas pobytu w Polsce i 4,5 tysiąca – zagranicą.
-----------------------------------------
Profesor Krzysztof Nawotka (ur.1960) jest jednym z najlepszych polskich historyków starożytności. Jego zainteresowania badawcze to: epigrafika grecka, ustrój i społeczeństwo świata greckiego epoki hellenistycznej i rzymskiej, dzieje wybrzeże Morza Czarnego w starożytności. W latach 2005-2008 był prorektorem Uniwersytetu Wrocławskiego ds. badań naukowych. Jest wrocławianinem.
Historię ukończył na Uniwersytecie Wrocławskim w 1983 roku. W 1986 roku jako laureat konkursu stypendialnego Fundacji Sorosa wyjechał na staż do Oksfordu. W latach 1987-1991 kontynuował studia doktoranckie w Ohio State University, gdzie obronił pracę doktorską: The Western Pontiac Cities: History and Political Organization. W latach 1991 – 1993 pracował w Ohio State University jako wykładowca. W 1993 roku wrócił na Uniwersytet Wrocławski. W 1999 roku habilitował się na podstawie rozprawy poświęconej radzie miejskiej i zgromadzeniu ludowemu w Milecie i jego pontyjskich koloniach. W 2004 roku ukazała się jego książka "Aleksander Wielki, pierwsza polska biografia naukowa największego wodza starożytności, sportretowanego na tle geograficznym i kulturowym Macedonii, Grecji, imperium perskiego i Indii". Tytuł profesorski uzyskał w 2005 roku.
