Krakowska: 60 mln zł na remont, po którym są korki

Od 6,2 do 6,6 km/h – taka jest w godzinach szczytu średnia prędkość tramwajów jeżdżących po ul. Krakowskiej. Tak wynika z badań przeprowadzonych przy pomocy GPS-u. Oznacza to, że po ulicy, której przebudowa kosztowała 60 mln zł, a skończyła się w ubiegłym roku, szybciej chodzi się pieszo, niż jeździ komunikacją miejską.

Na załączonych do tekstu wykresie pomiarów GPS zobaczycie prędkość osiąganą przez tramwaje na odcinku ul. Krakowskiej między Praktikerem, a skrzyżowaniem z Kościuszki i Traugutta
- Pomiary przeprowadziłem najpierw w wakacje, o godzinie 16:00, przy lekkim korku. Powtórzyłem je w poprzednim tygodniu. Wyniki były podobne – mówi Mateusz Rurański z Wrocławskiego Forum Komunikacyjnego. - Wykresy obejmują czas od zatrzymania na przystanku Praktiker/Sconto do ruszenia z przystanku Na Niskich Łąkach. Za każdym razem średnia mieściła się w zakresie 6,2 - 6,6km/h, więc można to uznać za powtarzalne dane– dodaje.



Przypomnijmy dwa fakty. Po pierwsze, średnia prędkość piechura to 5 km/h. Po drugie, remont tego odcinka skończył się pod koniec ubiegłego roku i kosztował prawie 60 mln zł. Urzędnicy już na etapie projektu zrezygnowali z całkowitego wydzielania torowiska na tej ulicy tłumacząc, że nie jest to potrzebne, bo tramwaje nie będą stały w korkach razem z samochodami. I to mimo tego, że choćby podczas debaty z cyklu "Wrocław, miasto które będzie...", poświęconej przyszłości komunikacji publicznej we Wrocławiu, eksperci z wielu dziedzin namawiali ich, by zbudowali na całej długości Krakowskiej wydzielone torowisko, skoro jest na to miejsce.






Tymczasem na Krakowskiej jak jest, każdy widzi. Tramwaje tkwią w korkach z samochodami. Natomiast elektronika, która miała przyspieszyć ich jazdę, najczęściej dodatkowo je spowalnia.



Na przystanku Praktiker/Sconto jest zamontowana tzw. sygnalizacja wzbudzana (czyli taka, w której pojazd jest wykrywany i zmienia się dla niego światło na zielone). Z tym, że nie działa tak, jakby to sobie normalny człowiek wyobrażał.

Tramwaj podjeżdża, zostaje wykryty przez czujnik (zapala się lampka) i dzięki temu w najbliższym pełnym cyklu świateł (nie od razu, tylko przy następnym cyklu) dostaje zielone. Nie jest to więc żaden priorytet, bo w najmniejszym stopniu nie skraca postoju na przystanku.


Dodajmy tylko, że przez większość czasu, gdy tramwaj stoi na skrzyżowaniu, nie zachodzą żadne kursy kolizyjne. Po prostu tramwaj musiałby ruszyć z przystanku i zjechać na lewy pas jezdni w kierunku centrum.



Przed przystankiem Krakowska jest zestaw sygnalizatorów (element tzw. śluzy, dzięki której motorniczy może bezpiecznie wysadzić pasażerów). W przypadku braku korka, jadąc przeciętną prędkością tramwaj zawsze trafia na czerwone i przez blisko minutę stoi tuż przed samym przystankiem, a samochody go mijają.

Następnie samochody dostają czerwone, tramwaj otrzymuje pozwolenie na wjazd i bezpiecznie wysadza pasażerów. Zapala się zielone i tramwaj (wraz z samochodami) rusza. W efekcie śluza zwalnia tramwaj, zamiast go przyspieszać.

Paradoksalnie, gdy jest korek, tramwaj już tak długo przed tym sygnalizatorem nie stoi - bo moment, w którym pod niego podjeżdża jest totalnie losowy (zależy od tego, jak się przesuwa kolumna samochodów).




Urzędnicy także już zrozumieli, że remont Krakowskiej nie jest udany i że torowisko tu trzeba wydzielić. Dlatego właśnie nie brakuje go na liście torowisk do wydzielania w ciągu następnych kilku lat.