MongoliANG: nauka angielskiego trwa

Projekt MongoliANG wciąż jest w toku. Od ponad miesiąca trzech wrocławskich studentów pomaga dzieciom w nauce języka angielskiego. Jest przy tym mnóstwo śmiechu, zabawy i radości.

Nietypowe „lekcje” prowadzone z wykorzystaniem metody harcerskiej (Michał jest instruktorem ZHP) odbywają się w przeróżnych miejscach - pociągu, typowych mongolskich jurtach, w żarze stepowego słońca, domach dziecka i szkołach.

- To nie są lekcje, jakie kojarzymy ze szkoły - wyjaśnia Łukasz Łasa, student Międzynarodowej Wyższej Szkoły Logistyki i Transportu we Wrocławiu. - Stawiamy na zabawę, emocję i przy tej okazji wprowadzamy język angielski.

- Dzieciaki niezwykle chętnie uczestniczą w zajęciach, bo najzwyczajniej są dla nich ciekawe - mówi Michał Działowski, absolwent Wyższej Szkoły Bankowej we Wrocławiu.

- Korzystamy z różnych sposobów, aby zachęcić dzieciaki, wykorzystując także sztukę orgiami czy olbrzymią chustę „Klanzy”, która zawsze wzbudza dużo uśmiechów i euforii. Każda nasza wizyta w sierocińcu, gdzie spotykamy się z uczniami w wieku 10-16 lat, to wiele emocji i radości.

Jacek Afeltowicz uczy angielskiego pracowników jednego z mongolskich banków, na czele z jego szefem. Jedna z lekcji dotyczyła wizyty w restauracji. Po niej bankowcy stwierdzili, że czas popraktykować i wspólnie z wrocławskimi studentami poszli zamawiać dania po angielsku.

Uczestnicy wyprawy koncentrują się na prowadzeniu zajęć w Ułan Bator. To miasto zadziwia. Jest jedną z najzimniejszych stolic świata (średnia roczna temperatura to 0,6 st. Celsjusza), a większość zabudowy stanowią znane nam bloki, głównie 4-6-piętorwe.

- W mieście słychać jeden wielki klakson - relacjonuje Łukasz. - Bardzo popularne są minibusy, którymi podróż w stronę centrum jest zawsze nieco droższa. Jest także wiele drobnych sklepików, gdzie można kupić dosłownie wszystko. Restauracje można podzielić na trzy kategorie w najdroższej trzydaniowy obiad można zjeść za równowartość 30 polskich złotych.