Do konkursu zgłosiło się ponad 40 uczestników. Wygrał go młody lipski architekt Wilhelm Werdelmann. We wrześniu 1895 roku rozpoczęto budowę. Budynek przy ul. Teatralnej 10-12 i ul. Menniczej 12 stanął w ciągu dwóch lat. Uroczyste otwarcie nastąpiło 14 czerwca 1897 roku i od tego momentu miejsce to cieszyło się ogromną popularnością. Gmach zawierał oprócz pływalni, łaźnię parową, oddział wanien higieniczno-leczniczych, restaurację oraz pomieszczenia gospodarcze i pomocnicze.
Wobec niesłabnącego zainteresowania łaźnią w latach 1907-1908 rozbudowano budynek. W obecności Karoliny, księżnej Saksonii-Meiningen 19 października 1908, otworzono basen pływacki przeznaczony dla kobiet oraz charakterystyczną wieżę wodną.
Kolejne rozbudowy nastąpiły 20 lat później. W 1925 roku według projektu Herberta Erasa nadbudowano dwie kondygnacje. Trzy lata później przebudowano basen męski, a w kolejnych latach przy ul. Menniczej 14/15 powstały kąpieliska dla chłopców i dziewcząt.
W czasie II wojny światowej budynek nie uległ dużemu zniszczeniu i już latem 1945 roku można było z niego korzystać. W latach 60-tych podjęto decyzję o jego modernizacji. Podczas remontu zniszczeniu uległ wystrój architektoniczny i wyposażenie.
Wchodzące w skład kompleksu budowle są murowane z cegły. W halach basenu zastosowane zostały konstrukcje żelbetonowe. Każdy gmach przeznaczony był do innych celów. Frontowy od ul. Teatralnej mieścił wypoczywalnie i biura, a także zakład fryzjersko-kosmetyczny, restaurację oraz oddział kąpieli higieniczno-leczniczych. Przy ul. Menniczej znajdowało się zaplecze techniczne i baseny dla młodzieży.
Wewnątrz budynków w zależności od przeznaczenia i charakteru znaleźć można było zróżnicowane formy wystroju- fontanny, rzeźby, mozaiki, kafle. Dominowała tu tematyka wodna- zwierzęta, fale, bóstwa wodne. Łaźnia przy ul.Teatralnej była pierwszą tego typu we Wrocławiu. Był to krok w stronę rosnących potrzeb społecznych na różne rodzaje usług kąpielowych i leczniczych, dość popularnych w tym okresie w Europie. Dzięki budowie krytego basenu spopularyzowano pływanie niezależnie od pory roku.
Zakłady kąpielowe były i są jednym z ciekawszych architektonicznie gmachów użyteczności publicznej Wrocławia. W 1977 roku wpisano kompleks do ogólnopolskiego rejestru zabytków.
----------------
W cyklu Odkrywamy Wrocław pisaliśmy o miejscach takich jak: WUWA, Arsenał, Uniwersytet Wrocławski, Ogród Botaniczny, nasyp kolejowy przy ul. Bogusławskiego i Nasypowej, Ogród Japoński, nasz własny plac Gwiazdy, o pomyśle budowy wieżowców zamiast Sukiennic w Rynku, legendarnych barach mlecznych, kampusie Politechniki, wzgórzu Bendera, Poltegorze, trzech wrocławskich lotniskach, o ulicy Szewskiej, początkach miasta, wrocławskim Manhattanie, ogrodach Ossolineum, młynie św. Klary, Solpolu... i wielu, wielu innych.
Wszystkie teksty z naszego cyklu znajdziecie w specjalnej zakładce.
Zapraszamy Was do współpracy przy jego tworzeniu. Piszcie do nas maile z propozycjami miejsc.
