Wystawa Zbigniewa Libery, wspólna inicjatywa warszawskiej Zachęty i BWA Wrocław, jest drugim po amerykańskim, a pierwszym w Polsce projektem podsumowującym dorobek artystyczny twórcy.

Paradoksem jest, że twórczość Libery, czołowego artysty polskiej sztuki krytycznej, autora głośnych i powszechnie znanych prac: „Lego. Obóz koncentracyjny” czy „Pozytywy” nie doczekała się dotychczas wyczerpującej monograficznej prezentacji i publikacji.

Projekt BWA Wrocław i Zachęty realizowany w ścisłej współpracy z artystą, pragnie wypełnić tę lukę, prezentując obok prac znanych, nigdy dotychczas nie upublicznione fotografie i filmy z lat 80., a także niektóre urządzenia korekcyjne z lat 90., które nie były dotąd wystawiane w Polsce.

Wystawie towarzyszy obszerny polsko-angielski katalog prac Libery z lat 1982-2008, wydany przez BWA Wrocław i Zachętę dzięki wsparciu finansowemu Instytutu Adama Mickiewicza. Po głośnej premierze w Warszawie wystawa zostanie zaprezentowana publiczności wrocławskiej.

Dzięki współpracy z Teatrem Polskim, na scenie im. J. Grzegorzewskiego, w przed dzień wernisażu wystawy, 17 lutego o godzinie 19.00 odbędzie się otwarta dla publiczności rozmowa z artystą. O sztukę i poglądy na zapalne momenty współczesnej kultury pytał będzie Zbigniewa Liberę Paweł Jarodzki.

Wernisaż odbędzie się 18 lutego o godzinie 18.00.

Ponadto, w piątek, 19 lutego po godz. 17:00 Zbigniew Libera i kuratorka wystawy, Dorota Monkiewicz będą oprowadzać po ekspozycji. To wyjątkowa okazja do poznania sztuki Libery poprzez autorski komentarz.

Ceny biletów: 8 i 4 zł (bilety grupowe, od 15 os. 4 zł).

Zbigniew Libera debiutował w 1982 roku w obiegu kultury niezależnej na łódzkim Strychu. W latach 80. działał w kręgu Kultury Zrzuty, wspólnie z artystami z grupy Łódź Kaliska oraz m.in.. Jackiem Kryszkowskim, Jerzym Truszkowskim, Włodzimierzem Adamiakiem i innymi. Libera brał także udział w wydawaniu słynnego, niezależnego pisma „Tango”. Wspólnie z Jerzym Truszkowskim założył punkową grupę „Sternenhoch”, która łączyła działalność muzyczną z performerską. W latach 80. powstają fundamentalne dla polskiej sztuki krytycznej prace Libery: „Obrzędy intymne” i „Jak tresuje się dziewczynki” W latach 90. jest przede wszystkim autorem perfekcyjnie wykonanych „urządzeń korekcyjnych”. Seria ta obejmuje obok „Lego”, takie prace , jak uniwersalną wyciągarkę penisa, urządzenia kulturystyczne dla małych chłopców, czy lalkę, którą można ogolić. Po roku 2000 ujawnia się jako aktywista alternatywnego frontu kulturalnego. Jest pomysłodawcą projektu „Zimna wojna” (artystów ze społeczeństwem) w Krakowie oraz współzałożycielem Warszawskiego Aktywu Artystów. Tworzy dwie klubokawiarnie w Warszawie: „Baumgart/Libera” w Zamku Ujazdowskim, a następnie, „Aurorę” przy ul. Dobrej. Organizuje w nich koncerty muzyczne i wieczory literackie. Prace powstałe po roku 2000 podejmują temat statusu, funkcji i roli obrazów medialnych - zajmuje się fotografią prasową, relacją obrazu i tekstu, naturą widzialności, książką artystyczną. Szczególne sukcesy odnosi w Ameryce, gdzie jego praca staje się inspiracja dla głośnej wystawy „Mirroring Evil” w Jewish Museum w Nowym Jorku, a Uniwersytet w Ann Arbor organizuje artyście wystawę retrospektywną i zaprasza go do wygłoszenia prestiżowego, dorocznego wykładu w ramach serii „Copernicus Lecture”. W 2007 roku Museum Serralves w Porto organizuje pionierską prezentację sztuki lat 80., na której Libera jest jednym z dwójki zaproszonych z Polski artystów. Jesienią 2007 roku osiedla się w Pradze. Wystawę można oglądać codziennie oprócz poniedziałków w godz. 11.00 – 18.00.