Z prowadzonych analiz policyjnych wynika, że najwięcej tego typu kradzieży dokonywanych jest w godzinach szczytu komunikacyjnego oraz w miejscach zatłoczonych takich, jak dworce, przystanki, czy supermarkety. Sprawcy wykorzystują tłok, zamieszanie i brak czujności.

Badania mówią o tym, że kieszonkowcami są na ogół ludzie młodzi, dobrze ubrani, nie wyróżniający się niczym szczególnym z tłumu. Policja przestrzega, iż złodziejem może okazać się każdy. Specjaliści tej branży potrafią być mili, grzeczni i chętni do pomocy, starają się nie wzbudzać negatywnego wrażenia.

Działania przestępcy skupiają się nie tylko na kieszeniach, ale także na teczkach, torebkach, czy plecakach. Nie pozostawia on żadnych śladów, a stosowane przez niego metody oraz rekwizyty, odwracają uwagę poszkodowanych i ewentualnych świadków. Złodzieje bardzo często przeprowadzają rozpoznanie, aby zorientować się, kto posiada przy sobie większą kwotę pieniędzy i gdzie jest ona przechowywana. Dla odwrócenia uwagi sprawca często rozpoczyna rozmowę z osobą, którą zamierza okraść, a właściwy akt kradzieży jest zwykle poprzedzony próbą w celu ustalenia stopnia reakcji pokrzywdzonego. 

Tłok w komunikacji miejskiej stwarza dogodne warunki dla kieszonkowca, gdyż pozwala mu na bezpośrednie ocieranie się o pasażerów będących przy drzwiach lub wsiadających oraz wysiadających i dokonywanie kradzieży. 

Ofiarami kradzieży bardzo często zostają osoby trzymające portfele w tylnych kieszeniach spodni oraz przechowujące pieniądze w niedbale przewieszonych przez ramię torebkach lub plecakach, które często otwarte są w taki sposób, że widoczna zawartość staje się zaproszeniem dla złodzieja.