Odkrywamy Wrocław: ulica Cypriana Kamila Norwida

Ulicę Cypriana Kamila Norwida jest jedną z najpiękniejszych we Wrocławiu – choć niewielu turystów kiedykolwiek o niej słyszało.

Przy okazji pieszej wycieczki w okolice Hali Stulecia lub do ZOO warto zanurzyć się w tę niedługą, ale bardzo klimatyczną ulicę, i to z kilku powodów. W roku 2008 wyremontowano jej nawierzchnię, od kilku lat sukcesywnie remontowane są kamienice , które potrafią zachwycić
zarówno skalą jak i klasą architektoniczną. Znajdują się przy niej reprezentacyjne gmachy Politechniki Wrocławskiej (A1, A5, a w niedalekim sąsiedztwie najnowszy C13) oraz Uniwersytetu Przyrodniczego.



Jednak dawna Hansastraße nie była przed wojną ulicą wyjątkową poza tym, że sąsiadowała z
niezabudowanym terenem dawnej wsi, określanej jeszcze na początku XIX wieku jako Szczytniki
(Scheitnig) lub Nowe Szczytniki (Neu Scheitnig) – dla odróżnienia od Starych Szczytnik (Alt Scheitnig) ulokowanych przy Moście Szczytnickim (Fürstenbrücke). Ulica Norwida nie była wyjątkowa jeszcze z innych względów – takich ulic, wypełnionych reprezentacyjnymi kamienicami, w dawnym Breslau było sporo. Na szczęście ocalała podczas oblężenia Wrocławia i znajduje się teraz pod specjalną ochroną konserwatorską. Cieszy się też specjalnymi względami, jeśli chodzi o remonty kamienic, a uroku dodają jej drzewa, które nieczęsto goszczą na wrocławskich ulicach o śródmiejskim charakterze.



Kiedyś na południowej osi widokowej ulicy Norwida można było dostrzec okazałą wieżę ciśnień
przy ulicy Na Grobli – teraz oś tę zamyka wschodni narożnik budynku C13 zwanego „serowcem”.
Natomiast północna oś widokowa zamknięta jest współcześnie mało efektownie – długą i niską
fasadą domów studenckich „Słowianka” i „Parawanowiec”. Przed wojną Hansastraße przecinała
oś Grunwaldzką i kontynuowała swój bieg aż do skrzyżowania ulic Sienkiewicza i Nowowiejskiej
(jej ostatni, szczątkowy odcinek stanowi obecnie ul. Edwarda Suchardy). W miejscu, gdzie ulicy
tej „brakuje” – dokładnie tam, gdzie teraz jest boisko sportowe (między akademikami znajdującymi
się na tyłach „Słowianki” i „Parawanowca”) w latach 1926-1945 znajdował się kościół Piotra
Kanizjusza (St. Petrus Canisius Kirche). Świątynia powstawała w latach 1926-1932 według planów K. Langera, a parafia została erygowana 1 stycznia 1932 r. Obiekt został spalony, a następnie wysadzony w powietrze w roku 1945 przez wojska niemieckie w trakcie budowy pasa startowego lotniska, o czym wspomina min. ksiądz Paul Peikert pod datą 14 marca.



Ulica Cypriana Kamila Norwida potrafi zachwycić o każdej porze roku, a spacer nią należy do tego
rodzaju doświadczeń, które chce się powtarzać od czasu do czasu. Na pewno warto sprawdzać postępy w remontach kamienic, bo wkrótce obie pierzeje na odcinku między ulicami M. Curie- Skłodowskiej i Zygmunta Janiszewskiego będą wyglądały jak nowe. Trwa również remont fasady gmachu głównego Uniwersytetu Przyrodniczego, a zatem mam nadzieję, że na wiosnę czeka nas w tej okolicy kolejna porcja estetycznych uniesień.

----------------

W cyklu Odkrywamy Wrocław pisaliśmy o miejscach takich jak: WUWA, Arsenał, Uniwersytet Wrocławski, Ogród Botaniczny, nasyp kolejowy przy ul. Bogusławskiego i Nasypowej, Ogród Japoński, nasz własny plac Gwiazdy, o pomyśle budowy wieżowców zamiast Sukiennic w Rynku, legendarnych barach mlecznych, kampusie Politechniki, wzgórzu Bendera, Poltegorze, trzech wrocławskich lotniskach, o ulicy Szewskiej, początkach miasta, wrocławskim Manhattanie, ogrodach Ossolineum, młynie św. Klary, Solpolu... i wielu, wielu innych.

Wszystkie teksty z naszego cyklu znajdziecie w specjalnej zakładce.

Zapraszamy Was do współpracy przy jego tworzeniu. Piszcie do nas maile z propozycjami miejsc.

Wojciech Prastowski