Podwórka naszego miasta w Entropii

Niepotrzebne krzesło, makatka, stare doniczki czy kawałki niepotrzebnej sklejki. Te oraz wiele innych elementów codzienności stanowią dekoracje naszych balkonów. Ten niezwykły proces oswajania przestrzeni i gry toczącej się pomiędzy architekturą i mieszkańcami miast uwieczniła na fotografii Dorota Podlaska. Jej prace będzie można zobaczyć w galerii Entropia.

„Podwórko” to specyficznie zaaranżowana wystawa fotografii stanowiąca metaforyczny portret miasta i jego mieszkańców, zapis związku ludzi, architektury i historii. Fotografie okien, wycięte z tła i rozmieszczone na całej powierzchni ekspozycyjnej galerii, tworzą symboliczne podwórko. Praca otacza widza, który zmuszony jest podnieść głowę, żeby przyjrzeć się oknom sąsiadów.

Dorota Podlaska nie wędruje po miastach w charakterze turystki, nie szuka zabytków i znamiennych śladów przeszłości. Dryfuje ze swoim aparatem w przestrzeniach wybranych miast, próbując odkrywać ich swoisty charakter, ich genius loci przejawiający się w śladach żyjących tam ludzi.

Wystawa - a szerzej – projekt „Podwórko” to – jak mówi artystka - rodzaj metaforycznego portretu miasta i jego mieszkańców, zapis związku ludzi i architektury. Tym, co unaocznia ten związek są w jej ujęciu najczęściej okna i balkony. Tu zaczyna pączkować indywidualistyczny żywioł niezamierzonej anarchii.

Fasady budynków tracą tożsamość architektonicznego projektu i zaczynają rozmywać się w wielości kształtów samozwańczych designów, usprawnień i modyfikacji dokonanych przez majsterklepków i artystów amatorów. Wszystkie te interwencje użytkowników architektury stanowią jednocześnie próbę oswojenia przestrzeni i reakcję na alienujące działanie miasta.

Nowoczesna architektura odrzuciła XIX-wieczny model dekoracyjnej fasady budynku, tymczasem tę staroświecką skłonność kultywują na własną rękę mieszkańcy zunifikowanych, odpersonalizowanych blokowisk i osiedli.

- Robiąc zdjęcia szukałam śladów indywidualności, czy to w architekturze, czy w pozostawionych przez ludzi śladach życia - prania, bałaganu na balkonie, psa czekającego na pana. Każde okno to teatr, portret prywatności wystawionej na widok publiczny, a jednocześnie fragment specyficznie dopowiadający niepowtarzalną całość urbanistyczno-kulturową - tłumaczy Dorota Podlaska.

Otwarcie instalacji 25 czerwca o godzinie 18.00. Wystawa czynna do 23 lipca.