Pierwszy wcielony w życie pomysł na oszczędności w MPK: przebieranki

Do pętli np. na Krzykach dociera tramwaj oznaczony numerem 6. Wysadza pasażerów, a motorniczy zmienia numer na 7 – i rusza w dalszą trasę. Nazwa się to przebieranką i jest pierwszym, wcielonym w życie pomysłem na oszczędności Władysława Smyka, nowego prezesa MPK.

Władysław Smyk, który na początku kwietnia zastąpił w fotelu prezesa wrocławskiego MPK Witolda Turzańskiego zapowiedział już, że pozbędzie się 80 etatów w swojej spółce, żeby szukać oszczędności. Chodzi o 48 etatów obsługi technicznej, a pozostałe to administracja. (część z ludzi na tych stanowiskach ma zostać przekwalifikowana).



Zapowiedział także, że to nie koniec oszczędności.
- Zarząd spółki zakładał, że autobusy i tramwaje przyspieszą, tymczasem średnia prędkość tych pierwszych to wciąż 15,8 km/h a nie 17, a tramwaje nie jeżdżą 14, tylko 12,8 km/h. To oznacza, że na tych samych liniach potrzebujemy więcej kierujących, a więcej kierujących to wyższe koszty. Po prostu nie stać nas na to, żeby wydawać więcej – tłumaczy Władysław Smyk, prezes MPK.



Pierwszym wcielonym w życie pomysłem jest tzw. „przebieranka”. Pomysł polega na tym, że tramwaj nie stoi na pętli tylko docierając na nią zmienia numer i ruszą inną trasą.

W ten weekend jeździły tak szóstki i siódemki, które zmieniały numery docierając na pętlę Krzyki (Powstańców Śląskich). Dzięki zastosowaniu tego prostego manewru w sobotę i niedzielę tę samą liczbę kursów obsługiwało 9 osób mniej – stąd oszczędność dla MPK. Niestety podobnego manewru w tygodniu stosować się nie da, bo rozkłady jazdy od lat nie są aktualizowane i nie pokazują ile czasu potrzeba na przejechanie tras – więc czas na pętli poświęcony jest do nadrobienia opóźnień. Innymi słowy tramwaje mają tyle zaburzeń na trasie, że nie są w stanie realizować rozkładu jazdy.





Przypomnijmy, że Władysław Smyk zapowiedział już inne zmiany:

- likwidację jednej z 4 zajezdni tramwajowych: tej przy ul. Wróblewskiego, w pobliżu teków,

- likwidację zajezdni autobusowej przy ul. Grabiszyńskiej,

- zmniejszenie taboru tramwajowego, czyli zezłomowanie „kilkunastu” tramwajów,

- „racjonalizację” kursowania linii.



Zatrzymajmy się przez chwilę przy tym ostatnim punkcie. MPK nie ma właściwie nic do powiedzenia na temat tego, którymi ulicami jeżdżą poszczególne linie tramwajowe i autobusowe. Może jedynie prosić.

Analiza, o której mówi Smyk ma dotyczyć urealnieniu potrzeb komunikacyjnych – coś czego we Wrocławiu nie robiono od dawna. Przez 20 lat część zakładów pracy znacznie zmniejszyła zatrudnienie, ale z drugiej strony Ołtaszyn i Partynice kilkukrotnie zwiększyły liczbę mieszkańców. Tymczasem wciąż linie jeżdżą takimi samymi trasami jak na początku lat 90-tych.


Trudno natomiast z pomysłami nowego prezesa łączyć koncepcję wyrzucania autobusów z centrum Wrocławia. Przypomnijmy, że już od jakiegoś czasu mówi się o likwidacji autobusów E oraz 135, skrócenie linii D, N, 11, 23 oraz 122. Jednak te pomysły urodziły się w magistracie, a nie w MPK. Już jesienią 2009 roku Rafał Dutkiewicz zapowiedział: wewnątrz kręgu wytyczonego przez linię tramwaju zero, czyli trasy: - Dworzec Główny, ul. Pułaskiego, pl. Wróblewskiego, rondo Reagana, ul. Wyszyńskiego, ul. Słowiańska, pl. Staszica, ul. Pomorska, pl. Jana Pawła, ul. Piłsudskiego – (co pokazaliśmy na mapce) będą kursować tylko tramwaje. Autobusy mają jedynie dowozić pasażerów do 4 punktów przesiadkowych: na rondo Reagana, pl. Powstańców Wielkopolskich, w okolice Dworca Głównego PKP i na tzw. węzeł przesiadkowy Zachód (wtedy nie było wiadomo, że będzie to pl. Jana Pawła II).